Αντονέν Αρτώ | Σαν Σήμερα 4/9

    Ο Αντονέν Αρτώ (Antoine Marie Joseph Paul Artaud, 4 Σεπτεμβρίου 1896 – 4 Μαρτίου 1948) ήταν Γάλλος ηθοποιός,
    σκηνοθέτης, ποιητής και θεωρητικός του θεάτρου. Υπήρξε από τα πρώτα μέλη του κινήματος του υπερρεαλισμού
    και τακτικός συνεργάτης του περιοδικού La Revolution Surrealiste (Η Σουρρεαλιστική επανάσταση).

    Ο Αρτώ συνέγραψε πλήθος δοκιμίων και μελετών για το θέατρο και τη δραματολογία.
    Ο ίδιος επινόησε και δημιούργησε το Θέατρο της Σκληρότητας (Théâtre de la cruauté).
    Βασικά χαρακτηριστικά του θεάτρου της σκληρότητας είναι:

    – Η απαισιοδοξία αλλά ταυτόχρονα και η ελπίδα ότι το θέατρο μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές.
    – Η απομάκρυνση του κοινού από την καθημερινή πραγματικότητα και η χρήση συμβόλων με σκοπό
    την συναισθηματική και ψυχική συμμετοχή του.
    – Χρήση τεχνικών και σκληρών εκφραστικών μέσων με απώτερο στόχο την αφύπνιση του κοινού,
    ένα είδος ψυχοθεραπείας.
    – Χρήση του γκροτέσκου, του άσχημου και του πόνου για να απευθύνεται στο κοινό.

    Για μεγάλες περιόδους της ζωής του, ο Αρτώ ήταν έγκλειστος σε ψυχιατρικές κλινικές,
    ενώ αντιμετώπιζε έντονα ψυχολογικά προβλήματα.

    Το Μάιο του 1919 ο διευθυντής του σανατορίου, ο Δρ. Dardel, συνιστά τη χορήγηση οπίου για τον Αρτώ,
    γεγονός που οδήγησε σε μόνιμο εθισμό του. Το Μάρτιο του 1920 ο Αρτώ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι.
    Εκεί ήρθε σε επαφή με το κίνημα του υπερρεαλισμού στο οποίο και προσχώρησε,
    για να αποβληθεί ωστόσο λίγο αργότερα.

    Ο Αρτώ υπήρξε επίσης ηθοποιός. Μάλιστα εμφανίστηκε σε δύο ταινίες που θεωρούνται κλασσικές:
    στο La Passion de Jean d’Arc του Καρλ Ντράγιερ του 1928 (στο ρόλο του Jean Massieu)
    και στο Napoléon του Αμπέλ Γκανς του 1927 (στο ρόλο του Μαρά).

    Τον Ιανουάριο του 1948 διαγνώστηκε πως πάσχει από καρκίνο. Πέθανε την ίδια χρονιά,
    από μια θανατηφόρα δόση κάποιου φαρμάκου. Δεν είναι γνωστό εάν εν γνώσει του χορήγησε
    στον εαυτό του αυτή τη θανατηφόρα δόση.