Συνέντευξη στο Λάζαρο Αντωνιάδη ([email protected])

Η Σαββέρια Μαργιολά μιλά για τη συνεργασία της με τον Θοδωρή Κοτονιά, την «Ερωτογραφία» και τη φιλία.

Ο Χειμώνας σας βρίσκει με τον Θοδωρή Κοτονιά. Θεωρείτε πως είναι μια συνεργασία αναμενόμενη για το κοινό σας; Μια αλληλουχία που σας έφερε ως εδώ; Δεν ξέρω αν ήταν αναμενόμενη αλλά σύμφωνα με τα σχόλια που λαμβάνουμε και την ανταπόκριση του κόσμου είναι σίγουρα μια συνεργασία που αρέσει πολύ και αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα. Με το Θοδωρή μας ένωσε αρχικά η μεγάλη μας αγάπη για το Νίκο Παπάζογλου, η οποία μεταφράστηκε σε ένα πρόγραμμα -αφιέρωμα που παρουσιάσαμε το καλοκαίρι που μας πέρασε. Στην πορεία βρήκαμε κι άλλα προσωπικά και καλλιτεχνικά κοινά που μας έκαναν να θέλουμε να δώσουμε συνέχεια σ’ αυτή τη συνεργασία, φτιάχνοντας μια παράσταση με τραγούδια από την προσωπική μας δισκογραφία και αλλά γνωστά και πολύ αγαπημένα μας. Έτσι ο χειμώνας ξεκίνησε στο Σταυρό του Νότου plus, όπου θα παίξουμε για τέσσερις Παρασκευές, μέχρι τις 10 Νοεμβρίου.

Έχετε δηλώσει πρόσφατα πως η μουσική είναι ξεκάθαρα η μεγάλη αγάπη της ζωής σας και πως είστε κυριολεκτικά δοσμένη σε αυτήν. Έχετε σκεφτεί ν’ αλλάξετε ρότα ως προς το είδος; Το έντεχνο λαϊκό, δηλαδή;Η αλήθεια είναι πως μέχρι στιγμής δισκογραφικά κινούμαι σε έντεχνα και λαϊκά μονοπάτια. Είναι απόλυτα συνειδητή επιλογή. Αυτά ήταν τα πρώτα μου ακούσματα, έχω ιδιαίτερη αγάπη σ’ αυτό το είδος μουσικής και αισθάνομαι ότι εκεί βρίσκω περισσότερο τον εαυτό μου. Παρ’ όλα αυτά ακούω σχεδόν τα πάντα και αρκετές φορές μέχρι σήμερα έχω πειραματιστεί και δισκογραφικά σε διαφορετικού μουσικού είδους τραγούδια, συμμετέχοντας σε δίσκους φίλων καλλιτεχνών. Επειδή όμως είμαι πολύ ανήσυχη καλλιτεχνικά δεν θα ήθελα να αποκλείσω τίποτα για το μέλλον. Το σίγουρο είναι ότι η δοκιμή και ο πειραματισμός αποτελούν για μένα μεγάλη πρόκληση και πεδίο εξέλιξης.

«Ερωτογραφία», το τελευταίο σας άλμπουμ. Μιλήστε μας, γι’ αυτό; Η «Ερωτογραφία» κυκλοφόρησε πριν μερικούς μήνες και είναι μια δουλειά πολυσυλλεκτική συνθετικά και στιχουργικά με κεντρικό ήρωα τον έρωτα σε όλες τους τις εκδηλώσεις αφού μέσα από τους στίχους περιγράφεται η χαρά, η νοσταλγία, η αγάπη, το παράπονο, η προσμονή γι’ αυτόν. Είναι ένας δίσκος με μεγαλύτερη εξωστρέφεια και περιλαμβάνει από ήσυχες μπαλάντες, έντεχνα τραγούδια, μέχρι και πιο λαϊκά. Πιστεύω ότι και αυτήν τη φορά καταφέραμε να εκφράσουμε όλοι μας, ο καθένας με το δικό του μοναδικό τρόπο, όλα όσα νιώθαμε, την αλήθεια μας. Αισθάνομαι πολύ τυχερή που ήρθα ουσιαστικά κοντά με τόσο αξιόλογους καλλιτέχνες και μοιραστήκαμε στιγμές και συναισθήματα και τους ευχαριστώ όλους μέσα απ’ την καρδιά μου γι’ αυτό το πολύτιμο δώρο.

Είναι κι ο έρωτας αναπόσπαστο κομμάτι; Αναπόσπαστο και βασικό. Έρωτας με τα πάντα. Ο έρωτας είναι η κινητήριος δύναμη στη ζωή.

Πόσο εύκολα είναι τα επόμενα βήματα για έναν καλλιτέχνη, όταν ένα τραγούδι του (βλ. Σε ποια Θάλασσα αρμενίζεις) γίνεται μεγάλη εμπορική επιτυχία; Μετράω αρκετά χρόνια στο χώρο της μουσικής και θεωρώ πως αυτή η επιτυχία της «Θάλασσας», όπως την αποκαλώ, ήρθε σε καλή στιγμή. Αποτέλεσε για μένα τροφή για περισσότερη έμπνευση και δημιουργία και η αγάπη του κόσμου άνοιξε μονοπάτι για τα επόμενα βήματα. Το πόσο εύκολα είναι αυτά τα βήματα εξαρτάται πολύ από το πώς διαχειρίζεσαι αυτή την επιτυχία. Προσπαθώ να εστιάζω στα θετικά και να αγωνίζομαι πάντα με την ίδια όρεξη γι’ αυτό που αγαπώ. Σκοπός για μένα είναι να γίνονται βήματα. Να μη καθησυχαζόμαστε.


Πιστεύετε πως το κοινό επιλέγει τους καλλιτέχνες ή οι καλλιτέχνες το κοινό τους; Νομίζω πως συμβαίνουν και τα δυο κατά κάποιο τρόπο. Ο κάθε καλλιτέχνης επιλέγει το ύφος του, δίνει το καλλιτεχνικό του στίγμα και έχει αποδέκτες. Από την άλλη το κοινό αγαπά και ακολουθεί έναν καλλιτέχνη γι’ αυτό ακριβώς που είναι. Η σχέση αυτή είναι αμφίδρομη γι’ αυτό είναι και τόσο γοητευτική.

«Περνάμε όλη τη ζωή στα σπίτια μας εξόριστοι. Οι φίλοι ξεμακρύνανε..», στίχος από το τελευταίο σας άλμπουμ. Η μοναξιά και οι φίλοι σας, τι ρόλο παίζουν στη ζωή σας; «Οι φίλοι ξεμακρύνανε» είναι το τραγούδι που μου χάρισαν στην «Ερωτογραφία» ο Νίκος Πετρόπουλος, ο οποίος υπογράφει τους στίχους και ο Πέτρος Συνοδινός, που έχει γράψει τη μουσική και το έχει ερμηνεύσει σε πρώτη εκτέλεση στο δίσκο του «Πίσω απ’ το τζάμι» που κυκλοφόρησε το 1995. Είναι ένα τραγούδι που μετά από τόσα χρόνια παραμένει απόλυτα επίκαιρο. Οι φίλοι παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Πιστεύω στην πραγματική φιλία παρ’ όλο που δεν είναι εύκολο να τη βρεις αλλά ξέρω πως υπάρχει. Οι φίλοι μου είναι η προέκταση της οικογένειάς μου. Όσο τους έχω κοντά μου δε φοβάμαι τη μοναξιά. Από την άλλη με τη μοναξιά έχω μια σχέση εγωιστική και αυτό γιατί θέλω να την βρίσκω μόνο όταν αισθάνομαι την ανάγκη για αποσυμπίεση.

 

Τα επόμενα δισκογραφικά σχέδια; Μήπως να αναμένουμε και κάποιο τραγούδι από τα χέρια του Θοδωρή Κοτονιά; Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να προκύψει. Για μένα η αναζήτηση καινούργιου υλικού είναι μια διαδικασία που δε σταματά. Έχω πολλά πράγματα που «δουλεύω» μέσα μου και σιγά σιγά θα πάρουν το δρόμο τους. Αυτή τη στιγμή , παρέα με τον αγαπημένο και χρόνια συνεργάτη μου Μάριο Μούρμουρα ηχογραφούμε στο στούντιο μια μουσική ιδέα με διαφορετικό ήχο και άποψη, την οποία θα κυκλοφορήσουμε σύντομα.


Η Σαββέρια Μαργιολά εμφανίζεται με τον Θοδωρή Κοτονιά στο Σταυρό του Νότου Plus Σάββατο 3 & 10 Νοεμβρίου. Διαβάσετε περισσότερα εδώ..

loading...