Η Καίτη Ιμπροχώρη απαντά σε 13 ερωτήσεις του σκηνοθέτη Γιώργου Λιβανού

    Η ηθοποιός Καίτη Ιμπροχώρη με τον σκηνοθέτη της παράστασης. Γιώργου Λιβανού, «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Λουίτζι Πιραντέλλο
    Συνέντευξη στον Γιώργο Λιβανό
    Η σχέση μου με την Καίτη Ιμπροχώρη είναι σχέση στοργής, αγάπης, κατανόησης και θαυμασμού. Όχι μόνο γιατί συνεργαζόμαστε με ιδεατό τρόπο περίπου δέκα χρόνια, αλλά και γιατί μιλάμε την ίδια γλώσσα. Λατρεύουμε τις ομάδες το πειραγμένο θέατρο ρεπερτορίου τις πειραματικές με άποψη παραστάσεις και τις γεμιστές σοκολάτες! Τη γνώριζα από το ΣΕΗ σαν πρόεδρο και όταν της πρότεινα να παίξει τη Φλαμίνια στη Διπλή Απιστία του Μαριβώ δέσαμε αρμονικά με μια φιλία χρόνων. Την αγαπώ και την εκτιμώ κι αυτή είναι μια συζήτηση εξομολογητική.

    Τι είναι για σένα θέατρο. Ένα κομμάτι της ζωής μου, που είναι γεμάτη δεν έχει μόνο το θέατρο, αλλά αυτό καταλαμβάνει ένα μέρος πολύ σεβαστό, μπορώ να πω σπουδαίο!

    Αγαπημένες συνεργασίες σε μια πορεία πολλών χρόνων. Πολλών χρόνων, κι όλες αγαπητές, απλά κάποιες ήταν και ξεχωριστές. Έκανα κάποια επιλογή σε αυτά που ήθελα, όσο μπορούσα βέβαια. Δε μπορώ να μην αναφέρω όμως τον Κώστα Μουσούρη, τον Μυράτ και τη Βούλα (Ζουμπουλάκη), τον Σολωμό και φτάνοντας στις μέρες μας τον Γιώργο Λιβανό και τους Θεατρίνων Θεατές.

    Από πρόεδρος του ΣΕΗ σε ρόλους πολλούς -τραγουδίστρια στους Φόρμινξ, χορεύτρια με σπουδές κλασσικού πετυχημένη ηθοποιός στο θέατρο τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Πόσο εύκολη ήταν η μετάβαση από το ένα μέτωπο στο άλλο. Είναι εξαιρετικά δύσκολο , πολλές φορές επίπονο και φυσικά κουραστικό, κάποιες φορές εκ των πραγμάτων αναγκάζεσαι να ξεχωρίσεις και να πριμοδοτήσεις  το ένα ή το άλλο, για λίγο και μετά η ζυγαριά πάλι ισορροπεί.  Εγώ αγαπώ το συνδικαλισμό, όχι μόνο γιατί υπήρξα πρόεδρος του ΣΕΗ, αλλά γιατί με αυτόν μπορείς να  πάρεις θέση, να εκφράσεις τη συλλογική γνώμη, να διεκδικήσεις.

    Το θέατρο είναι και πολιτική έκφραση έχεις τονίσει κατ΄ επανάληψη; Nαι, και μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει λυτρωτικά για κοινό και θεατές.

    Η Καίτη Ιμπροχώρη στο ρόλος της θλιμμένης τραγουδίστριας

    Ο ρόλος της Θλιμμένης τραγουδίστριας στο Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε, ρόλος εμβληματικός , πρωταγωνιστικός παρότι το μέγεθος του δεν είναι τεράστιο, κουβαλάει μια σπουδαιότητα κι εσύ ξεχώρισες και έγινες σημείο αναφοράς δυό χρόνια με την ερμηνεία σου. Γιατί ο ρόλος θεωρείται  τόσο σημαντικός; Εγώ πάντα θυμάμαι τη Ζωή Φυτούση στην παράσταση του Μυράτ ήμουν μαθήτρια στο Γυμνάσιο μόνο τη Ζωή θυμάμαι και τρελαίνομαι που τώρα παίζω εγώ το ρόλο της . Είναι σημαντικός , και στο θέατρο δεν είναι το μέγεθος που καθορίζει ένα ρόλο αλλά η γραφή και η σκηνοθετική ματιά που θα τον φωτίσει ανάλογα, μέσω του εκάστοτε ηθοποιού. Είναι ένα ρόλος ανθρώπινος μια γυναίκα, μια καλλιτέχνις  που προσπαθεί να υπάρξει και διεκδικεί τη δική της αλήθεια ενώ πάσχει από τη σχέση με τον άνθρωπο που αγαπά και τη βασανίζει. Είναι σκιώδης και αυτό προσθέτει στη γοητεία της, δεν ανοίγει όλα της τα χαρτά, λέει ψάξτε και κατανοήστε με, νιόστε με, ασχοληθείτε μαζί μου. Αυτή είναι και η Πιραντελλική εντολή για το ρόλο!

    Η Μαρί, η μαμά και ο Δημήτρης ο ανιψιός είναι η  “ιερή οικογένεια “ που απασχολεί την Καίτη. Ξεχνάς τα ζώα μου,  που τα φροντίζω. Ναι είναι ευτυχία να μοιράζεσαι στιγμές με αυτούς  που αγαπάς ακόμα κι αν κουράζεσαι, ακόμα κι αν καμιά φορά διαλύεσαι . Ένα εικοστετράωρο γεμάτο από φροντίδα  και μέριμνα γι΄ αυτούς που είναι οικογένεια μας. Όλοι αυτό δεν κάνουν;

    Τo ΣΟΚ του Γιώργου Σκούρτη. Ένα σημαντικό έργο στο οποίο θα πρωταγωνιστήσεις, μια επίκαιρη καυστική σάτιρα. Όχι μόνο, είναι ένα μαχαίρι στο λαιμό, πάς να γελάσεις και ενώ ξεκαρδίζεσαι αυτόματα σκέφτεσαι, μα αυτό το ζω και γω! Όπως η ηρωίδα που καλούμαι να παίξω, που είναι η γυναίκα σε ένα ζευγάρι που συμβιώνει αλλά δεν αντέχει πια το ταίρι της κι έτσι καταφεύγει  το να δημιουργήσει τη δική της εικονική πραγματικότητα να βυθιστεί σε αυτήν για να αντιμετωπίσει την εγκληματική κοινωνία στην οποία ζούμε.

    Μια κοινωνία σε κατάσταση ΣΟΚ; Όχι όσο μεγαλώνουμε,  δυστυχώς όλα όσα τραγικά βιώνουμε δε μπορούν να μας ταράξουν πια , σχεδόν τα περιμέναμε, τι άλλο θα μας βρει…  Γι ΄αυτό γίνονται κι οι αγώνες για αυτό πασχίζουν κι όλοι.

    Θέατρο αγάπη ή οικογένεια; Η οικογένεια πρυτανεύει όλων.

    Για την ερμηνεία σου στην Κάρεν Στόουν και στην Τραγουδίστρια από το Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε  βραβεύτηκες από το 2ο Διαβαλκανικό Festival, την Unesco και τώρα και Οκτώβρη, από το Διεθνή  Οργανισμό Καφενείο των Ιδεώ , θα πάρεις το Χρυσό Σταυρό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πόσο σημαντική είναι για ένα καλλιτέχνη μια τέτοια επιβράβευση; Για κάθε καλλιτέχνη είναι σημαντικό , για άλλους λιγότερο για άλλους περισσότερο, για μένα είναι καθοριστικό να είσαι καλά με τη συνείδηση σου , να ξέρεις ότι έπραξες το δυνατόν καλύτερο με ειλικρίνεια κι αγάπη και η επιβράβευση και από το κοινό με ένα μπράβο ή μια ζεστή χειραψία είναι για μας τους καλλιτέχνες ένα καθημερινό βραβείο.

    Η ομάδα σας οι Θεατρίνων Θεατές παρά τις εξαιρετικές κριτικές  το ρεπερτόριο και τη σταθερή παρουσία κόβεραι για δεύτερη συνεχόμενη φορά από τος Κρατικές επιχορηγήσεις γεγονός που απασχόλησε κατά πολύ τον τύπο που το έκρινε άδικο. Και είναι.  Εγώ είχα την τύχη να είμαι μέλος στην επιτροπή για τις δανειοδοτήσεις του ΟΕΘ- ΣΕΗ και ήταν μια εξαιρετική περίοδος που βοηθήσαμε πάρα πολλά σχήματα . Όλα όσα πληρούσαν τις προϋποθέσεις, και ήμασταν ακριβοδίκαιοι. Αλλά βλέπαμε και όλες τις παραστάσεις που ταν υποψήφιες, μιλούσαμε, ώρες μες τις ομάδες, εμάς ήρθαν να μας και φέτος δουν ο Γεωργουσόπουλος, ο Μπουζιώτης, η Μπακονικόλα, ο Ξηντάρας, και δεκάδες άλλοι κριτικοί αλλά δεν ήρθε κανένα μέλος της επιτροπής κρίσεως. Κανένα! Τώρα πια δυστυχώς όλα κρίνονται  εσωτερικά για να μην πω κομματικά και μέσω μέσου καθορίζονται όλα. Όπως είπε ένας φίλος επιχορηγούμενος, εσείς δεν έχετε μπάρμπα στην Κορώνη. Θεωρώ ότι αν ο Λιβανός ζούσε έξω ‘ή πιο σωστά αν παρέμενε στη Σουηδία όταν του το πρότειναν θα είχε εκτιναχτεί. Εκεί οι ευκαιρίες είναι ίδιες – ίσες για όλους.

    Τα σχέδια της καίτης για το μέλλον; Δεν κάνω ποτέ σχέδια.

    Είσαι η αγαπημένη της ομάδας θεατρίνων Θεατές και του Γιώργου Λιβανού περνά καλά μαΖί τους; Μοναδικά, τους πηγαίνω συχνά  και σπιτικά γλυκά!

    *«Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Λουίτζι Πιραντέλλο στο Studio Κυψέλης *(Σπετσοπούλας 9, Κυψέλη. Τ: 210881957). Απο τους Θεατρίνων Θεατές. Κάθε Πέμπτη στις 21.15 και κάθε Παρασκευή στις 22.15.