Διαγωνισμός: «Η Παναγία των Παρισίων» από τις εκδόσεις Αγγελάκη

Ένα από τα πιο γνωστά, πολυδιαβασμένα και πολυμεταφρασμένα μυθιστορήματα όλων των εποχών, «Η Παναγία των Παρισίων» (Notre-Dame de Paris), πρωτοδημοσιεύθηκε το 1831. 

Ο Βίκτωρ Ούγκο άρχισε να γράφει την Παναγία των Παρισίων το 1829, για να ευαισθητοποιήσει τους συγχρόνους του για την αξία της γοτθικής αρχιτεκτονικής, η οποία παραμελήθηκε και καταστράφηκε για να αντικατασταθεί από νέα κτίρια ή να παραμορφωθεί με αντικατάσταση τμημάτων κτιρίων σε νεότερο στυλ. Για παράδειγμα, τα μεσαιωνικά βιτρό πάνελ της Παναγίας των Παρισίων είχαν αντικατασταθεί από λευκό γυαλί για να αφήσουν περισσότερο φως στην εκκλησία. Λίγα χρόνια νωρίτερα, ο Ουγκώ είχε δημοσιεύσει σε μια εφημερίδα άρθρο με τίτλο Guerre aux Démolisseurs (Πόλεμος στους κατεδαφιστές) με στόχο τη διάσωση της μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής του Παρισιού. 

Έτσι, στο κορυφαίο αυτό μυθιστόρημα της ρομαντικής λογοτεχνίας, ο Ουγκώ παράλληλα με τη συγκινητική και τρυφερή ιστορία της Εσμεράλδας και του Κουασιμόδου εγκωμιάζει την υπέροχη Notre-Dame περιγράφει την πολεοδομία του Παρισιού και καταγγέλλει τις αρχιτεκτονικές επεμβάσεις που έγιναν στον καθεδρικό ναό και σε άλλα μνημεία του Μεσαίωνα. Αφηγείται γεγονότα ενάντια στον σκοταδισμό και ασκεί κριτική στην Εκκλησία. 

Το Tetragwno.gr και οι Εκδόσεις Αγγελάκη προσφέρουν δύο αντίτυπα από το αριστούργημα όλων των εποχών του Βίκτωρος Ουγκώ «Η Παναγία των Παρισίων».

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Βήματα:
Α. Κάνετε like στις σελίδες Tetragwno.gr, Εκδόσεις Αγγελάκη
B. Κοινοποιείτε δημόσια την ανάρτηση ΕΔΩ
Γ. Γράφετε στα σχόλια της ανάρτησης το ονοματεπώνυμο σας και κάνετε tag δύο φίλους/ες σας.

Όροι: Οι συμμετέχοντες μπορούν να λαμβάνουν μέρος όσες φορές το επιθυμούν αρκεί να κάνουν διαφορετικά tag. O διαγωνισμός λήγει την Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2021 στις 10:00 και τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στο site.

Καλή επιτυχία!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Βίκτωρ Ουγκώ (Victor Marie Vicomte Hugo) (26 Φεβρουαρίου 1802 – 22 Μαΐου 1885) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, ποιητής και δραματουργός, ο πλέον σημαντικός και προβεβλημένος εκπρόσωπος του κινήματος του γαλλικού ρομαντισμού.

Από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας του αντιλήφθηκε το λογοτεχνικό του ταλέντο και ξεκίνησε τις μεταφράσεις έργων από τα Λατινικά, καθώς και δικές του πρωτότυπες ποιητικές εργασίες. Η αξία του αναγνωρίστηκε σύντομα μέσα στον γαλλικό ακαδημαϊκό κύκλο αλλά και στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. Χαρακτηρίστηκε «παιδί θαύμα», καθώς σε ηλικία 15 ετών πήρε έπαινο από τη Γαλλική Ακαδημία. Ταυτόχρονα, ασχολήθηκε με την πολιτική, μεταλλασσόμενος βαθμιαία από φιλομοναρχικό συντηρητικό σε ριζοσπάστη δημοκρατικό.

Την τελευταία περίοδο της ζωής του γνώρισε τη λατρεία του γαλλικού έθνους, ταυτιζόμενος με την ίδια τη Γαλλία. Προπάντων, όμως, ως ο μεγαλύτερος Γάλλος συγγραφέας του άμεσου μετεπαναστατικού περιβάλλοντος, ήταν ο ποιητής του νέου κόσμου, ο προφητικός, παραισθησιακός φιλόσοφος και μυθοπλάστης μιας ριζικά νέας εποχής. 

Πλούσια η εργογραφία του σε θεατρικά, μυθιστορήματα, μεταφράσεις και ποιητικές συλλογές. Σημαντικότερα έργα του: Οι Άθλιοι, Η Παναγία των Παρισίων, Η τελευταία μέρα ενός Κατάδικου, Ο άνθρωπος που γελά.