Τετάρτη, Οκτώβριος 24, 2018

Ετικέτα: ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Επιμέλεια: Γιώργης Χαριτάτος Ε:[email protected]) Δεν ήσαν περαστικοί κομήτες ούτε καν στιγμιαίοι διάττοντες τ’ αστέρια που ονειρευτήκαμε – το πολύ καύτρες μέσα στη νύχτα απ’ τα τσιγάρα που τινάζαμε κι η πύρινη τροχιά τους μόλις που πρόφταινε να λάμψει. Αυτό το λίγο ήταν που γέμιζε τη ζωή μας κι αν...
Επιμέλεια Γιώργης Χαριτάτος (([email protected]) Θα ’ρθώ κοντά σου πάλι σαν παιδί που τ’ αγαπούν οι γυναίκες. Είσαι το πλατύ ποτάμι. Στην ερημιά σου, να ’ρχονται τ’ απόγευμα οι βοσκοί να πλένουν τη φωνή τους. Υποταγή (Από τη συλλογή «Η θλίψις του προαστίου», 1976)
Επιμέλεια Γιώργης Χαριτάτος (([email protected]) Ερχόταν πράγματι βροχή· ο αέρας είχε σταματήσει κι ο ουρανός χαμήλωνε σταχτής. Μα μ’ όλες τις πρώτες ψιχάλες Δεν έβρεξε στο τέλος. Τώρα μου γράφεις· «Είπα ότι θα βρέξει…» Εν τούτοις –είμαι βέβαιος– δεν έβρεξε. Αυτό ’ναι γεγονός. Κι εκτός αυτού, κατά το βράδυ,...
όταν ο θεός αποφάσισε να δημιουργήσει τα πάντα πήρε μια ανάσα μεγαλύτερη και από τσίρκου μπάντα και έτσι άρχισαν τα πάντα όταν ο άνθρωπος αποφάσισε να καταστραφεί το ήταν χώρισε απ' το θα και βρίσκοντας μόνο το γιατί το συνέθλιψε στο επειδή Από την ποιητική συλλογή 33χ3χ33...
Οδηγός μαγειρικής Είχα κι εγώ μια μητέρα. Όλοι δικαιούνται από μία. Δεν ήξερε να μαγειρεύει. Στο τραπεζομάντηλο κεντούσε φαγητά. Ο αδελφός μου όλο πεινούσε. Εγώ πάχαινα συνέχεια. Όταν τελικά μας εγκατέλειψε, αγοράσαμε μια χύτρα ταχύτητας Η βαλβίδα σφύριζε. Το σπίτι κυλούσε ανεξέλεγκτο στις ράγες. Ένας σταθμάρχης με πινέλο έβαψε μαύρο πρώτα...
  Λιγότερος ουρανός, από αυτόν της πτώσεως προς του χώματος τη φυσιογνωμία, δε μας χαρίστηκε. Λιγότερος ουρανός, από αυτόν της πτώσεως προς της θάλασσας την οικουμενικότητα, δε μας διδάχτηκε. Ευγνωμοσύνη του χρώματος να μας καταδεχτεί, ή επιστράφηκε κειμήλιο εκείνη η παλαιά ενδεικτική παρέκβαση της αίγλης να ταπεινωθεί; Λιγότερος, λοιπόν, ουρανός! Κοστίζουν πολύ τα μεταφορικά κάθε τροπικής...
Μέσα μου φέγγουνε ἄσβηστα καὶ τὰ γλαυκά σου μάτια. Ἄθερος κάμπος καὶ πλατὺς ποιὸς σὰν ἐμένα εὑρέθη; Μηδὲ τὰ στάχυα μὄσπειρεν ἀνθρώπινο ἕνα χέρι· μὲ τὴ σιγὴ τὰ θέρισες καὶ μὲ τὴν καλοσύνη. Κι ἂν κάποτε τὰ μάτια σου μὲ βλέπουνε, σὰ μάτια ποὺ...
  Η Αισιοδοξία ανήκει στη συλλογή των τελευταίων ποιημάτων του ποιητή 1928. Τα ποιήματα (1913 -1928), εκδόσεις Νεφέλη - Αθήνα 1992.  
Σούλεγα για τα σύννεφα σούλεγα για το δέντρο το θαλασσινό για κάθε κύμα για τα πουλιά στη φυλλωσιά για τα χαλίκια το θόρυβο για τα οικογενειακά χέρια για το μάτι που γίνεται πρόσωπο ή τοπίο και ο ύπνος τού γυρίζει το χρώμα τ' ουρανού για όλη...
  ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ η καρδιά από σπέρμα. Κυλάει απ΄ τους μηρούς κι απ΄ τους βουβώνες, γλιστράει στα χείλη, απλώνεται στο δέρμα, τινάζεται, ηλεκτρίζει τους νευρώνες, ριζό κι ασύγκλωστο σκοινί που δένει εκείνους που αγαπήσαν στους αιώνες κι όσους μονάχοι απόμειναν, και ξένοι. Νύχια είναι η νύχτα...
Άρχισα να ξηλώνω Τα ρούχα μου Ώσπου έμεινα γυμνός Στη μέση του πουθενά Φωνάζοντας Σε μια γλώσσα άγνωστη (Έτσι κι αλλιώς Ποιος θα με καταλάβαινε;) Μα δεν με συνέλαβαν Για προσβολή δημοσίας αιδούς Για να σταματήσω τις φωνές Με κέρασαν αψέντι Και μ' έντυσαν στην τρίχα Όμως τα κορδόνια μου Δεν ταίριαζαν Με τη...
Ευχές κροτίδες και φιλήματα ανταλλάσσουν οι άγιες μέρες μεταξύ τους κι εγώ χτυπώ την πόρτα σου όχι για να εισέλθω μολονότι κατάλληλο είναι το σώμα που φορώ με προϋπηρεσία έντιμη μακρά έξωθεν του Νυμφώνος. Βγες άφοβα. Όχι ανταπόκριση απόκριση ζητώ το φίλημα εκείνο που έριξες από το ύψος ευγενέστατης...
«Ο φασισμός δεν είναι λέξη» Ο φασισμός δεν είναι λέξη, δεν είναι επιθετικός προσδιορισμός δεν περιέχει ουσιαστικό στη σύνταξη του ο φασισμός είναι η στάση σου η απουσία σου και κυρίως η σιωπή σου στην αληθινή ζωή Από τη συλλογή ποιημάτων «Το έσχατο έρμα» του Τέλλου Φίλη. Κυκλοφορεί...
  «LXIX» Όταν αστράφτει μια αστραπή γεννιέσαι κι όταν πεθαίνεις μένει ακόμα η λάμψη. Τι σύντομη η ζωή! Η Δόξα κι ο Έρωτας που κυνηγιέσαι σκιές ονείρου. Κι όσο να επιμένεις, πεθαίνεις το πρωί! Από τη συλλογή ποιημάτων «Το Βιβλίο των Σπουργιτιών», Δίγλωσση έκδοση - ποιητική απόδοση...
Τραγωδία Κανείς δεν σκέφτηκε να κλείσει φεύγοντας την πόρτα κανείς δεν σκέφτηκε τον άνεμο που θα ‘ρχονταν σε λίγο κανείς δεν σκέφτηκε τι άφηνε και τι έπαιρνε κοντά του φύλλα μαχαίρια βλέμματα ή τα τελευταία λόγια που θα ‘διναν στην παρεξήγηση ένα τέλος. Θέλω να...
Χάρτης πέντε σημείων Τα μάτια της εκτέλεσαν δύο πλήρεις περιστροφές με τεχνική επιδέξιου άλτη κρύβοντας την αλήθεια στη δυσκαμψία της γλώσσας Μέχρι να πετάξει το στόμα και το χαμόγελό της από το παράθυρο άφησε τα χέρια λυτά να τα περιμαζέψουν Έπειτα σφήνωσε ό,τι έμεινε από το κεφάλι της στις τρεις διαστάσεις...
Το σπίτι κοντά στη θάλασσα Τα σπίτια που είχα μου τα πήραν. Έτυχε να 'ναι τα χρόνια δίσεχτα πολέμοι χαλασμοί ξενιτεμοί κάποτε ο κυνηγός βρίσκει τα διαβατάρικα πουλιά κάποτε δεν τα βρίσκει - το κυνήγι είταν καλό στα χρόνια μου, πήραν πολλούς τα σκάγια οι...
«Σύνδρομο» Κοιτάζοντας τόν πίνακα τοῦ Πικάσο «Τό Ὄνειρο» Ἔχω κρεμάσει αὐτόν τόν πίνακα σάν δόλωμα στή συμπαγῆ ἐπιπεδότητά μου μήπως τσιμπήσει τανυσμός γκρεμιστῆς, τόν ἔχω σάν φουρνέλο μή καί τήν ἀνατίναζε συθέμελα τή συμπαγῆ ἐπιπεδότητά μου. Καθιστό κοιμᾶται τό κορίτσι. Καθιστός ἀπαγγιάζεις...
«Το νόημα» Από την ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Παπαχαράλαμπου «Είναι», Εκδόσεις ΦΡΜΚ, 2015.
19. Βλέπω στον ύπνο μου τον ύπνο σου. Σε βλέπω να με βλέπεις στο όνειρο σου. Εκεί σου φώναζα ονομάσου. Τι μπαίνεις έτσι ανώνυμος; Μα τελευταία δεν μου το λες, γι' αυτό ξεχνώ και το δικό μου. Κι άμα σε δω να...
«Γαλάζια Μηχανή» (απόσπασμα) δ' Ξύπνησα, με μιαν αφή αλαφριά στο πρόσωπο από χέρι ανθρώπινο. Σχίζαμε τον κάμπο, ένα ύφασμα γεμάτο μπαλώματα – του ήρωα η ψυχή. Με σταλαγμένη στα μάτια μου τη στάλα του κήπου. Με δυο λόγους που μόχλευαν το...
«Σονετάκι» Γρήγορα πέρασεν η ώρα που, καθώς είχαμε ορίσει (σε λάμψη, σε βροντή, σε μπόρα), τους φίλους θα ΄χα συναντήσει. Γρήγορα έφυγεν η ώρα που μας εδόθη, κι έχουν σβήσει τα φώτα της γιορτής· τα δώρα κανείς δεν βρέθηκε ν'...
«Ούτε ο μισός» Στράφηκα να μιλήσω στο Θεό για την απελπισία του Κόσμου· χειρότερο έγινε, όμως, το κακό σαν ένοιωσα πως ήμουν μοναχός μου. Στράφηκε –μη γελάσετε θνητοί– ο Θεός σε μένα να μιλήσει. Βρήκε, όμως, ότι έλειπα από κει (αν...
«Κατά παντός υπευθύνου» Το κακό παράγινε αλγεινό κι είναι σκεβρωμένοι οι ώμοι μας απ' το φορτίο των τάφων. Ποιος κερατάς κρατάει τα κίνητρα και ξεχειλώνει τις αόρατες τρύπες και μολύνει το θολό με μελανιές του Κάτω κόσμου; Οι πληγές της Γης, μεγάλε,...
«Αντικατοπτρισμός» Κυρά Σελήνη. (Έχει σπάσει ο υδράργυρος;). Όχι. Ποιο παιδάκι έχει ανάψει το φανάρι του; Μόνο μια πεταλούδα φτάνει για να σε σβήσει. Σώπα... Κι όμως μπορεί! Κείνη η πυγολαμπίδα είναι το φεγγάρι. Από την ποιητική συλλογή «Μοιρολόι για τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας». Ελληνική έκδοση του 1983: «Ανθολογία Ισπανικής Ποίησης»...
«Η μέρα του Νερού» Εγώ γεννήθηκα τη μέρα του Νερού κι ο Έρωτας με βάφτισε στις όχθες της αβύσσου. Κι όταν μεγάλωσα και γνώρισα τη νύχτα, έγινα γλώσσα και γραφή για να κερδίσω την καρδιά σου. Κι εσύ το αίμα σου το έδωσες σε δέντρο λησμονιάς Που να...
«Χειμωνιάτικες παρανοήσεις» Βέβαια, στο βάθος ήταν γελοίο - με τα δυο σακάκια που φορούσα όλοι νόμιζαν πως κρυώνω, «λάθος, βρε κακούργοι, τους λέω, αλλά πως θα θάψω γυμνόν αυτόν τον άλλον που σκοτώσατε μέσα μου;» Από την ποιητική συλλογή «Ο τυφλός με τον λύχνο»,...
«Ποίηση 1948» τούτη η εποχή του εµφυλίου σπαραγµού δεν είναι εποχή για ποίηση κι άλλα παρόµοια σαν πάει κάτι να γραφή είναι ως αν να γράφονταν από την άλλη µεριά αγγελτηρίων θανάτου γι’ αυτό και τα ποιήµατά µου είν’ τόσο πικραµένα (και πότε - άλλωστε - δεν ήσαν;) κι είναι - προ πάντων - και τόσο λίγα Από τη συλλογή ποιημάτων «Ελευσις»...
«Δεκαέξι χαϊκού» Τούτο το ακαριαίον ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ Α' Στάξε στη λίμνη μόνο μια στάλα κρασί και σβήνει ο ήλιος. Β' Στον κάμπο ούτ' ένα τετράφυλλο τριφύλλι. Ποιος φταίει απ' τους τρεις; Γ' ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ Αδειες καρέκλες τ' αγάλματα γύρισαν στ' άλλο μουσείο. Δ' Να 'ναι η φωνή πεθαμένων φίλων μας ή φωνογράφος; Ε' Τα δάχτυλά της στο θαλασσί μαντίλι κοίτα:...
«Στες σκάλες» Την άτιμη την σκάλα σαν κατέβαινα, από την πόρτα έμπαινες, και μια στιγμή είδα το άγνωστό σου πρόσωπο και με είδες. Έπειτα κρύφθηκα να μη με ξαναδείς, και συ πέρασες γρήγορα το πρόσωπό σου κρύβοντας, και χώθηκες στο άτιμο το σπίτι μέσα όπου την...
«Μέσα σε σένα» Πώς μαθαίνουμε να πεθαίνουμε μέσα σε σένα, όνειρο. Με τι αρχοντική ομορφιά μάς πας (μεσ' από κήπους που μας φαίνονται όλο και πιο δικοί μας) προς τη μεγάλη γνωριμία με το σκοτάδι. Από την «Ισπανική ανθολογία» σε μετάφραση Ηλία Ματθαίου, των εκδόσεων Γνώση,...
«Το κορμί και το σαράκι» Ο διψασμένος δε ρωτάει αν το νερό είναι γλυφό Ο πεινασμένος δε θυμώνει αν του πετάξουν ξεροκόμματο κι όταν η καύλα χτυπάει στο μυαλό καλύτερα η προστυχιά παρά η τρέλα «Το κορμί και το σαράκι» εκδόθηκε το 1964 από τις εκδόσεις...
«Η πεταλούδα» Μα γεννηθείς την άνοιξη, με τ' άνθη να πεθάνεις, πάνω στης αύρας τα φτερά, στο φως να κολυμπήσεις, το ρόδο το μισάνοιχτο κούνια σου να μην το κάνεις, κι απ' ουρανό κι απ' ευωδιές κι αχτίδες να μεθύσεις. Κι έτσι μικρή, τινάζοντας...
Κατά Μάρκον Τρεις μέρες μείναμε μαζί τρεις νύχτες Δυο φορές πήγε εκείνος να δουλέψει να φέρει κάτι να φάμε μια πήγα εγώ· μόνο δυο ώρες έλειψα. Τη τέταρτη μέρα το πρωί, μόλις άρχιζαν τα νέα στο ραδιόφωνο - λίγο πριν χαθούμε - είπε: ας το...
«Ονείρωξη» Παμπάλαιο κορμί κι ακόμη ευλύγιστο. Κορμί γυναίκας που μασάς τον ύπνο μου με τις δαγκάνες των μηρών σου. Προχθές γυμνό κι εψές γδαρμένο να δω απόψε τι δέρμα θα φορέσεις. Παλιό κορμί φιλήδονο ριγμένο στα σπάρτα του ύπνου μου σαν σκοτωμένο φίδι. Από την ποιητική συλλογή «Τα μικρά»...
«Ο τρελός λαγός» Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός γύριζε στους δρόμους ξέφευγε απ' τα σύρματα ο τρελός λαγός έπεφτε στις λάσπες Φέγγαν τα χαράματα ο τρελός λαγός άνοιγε η νύχτα στάζαν αίμα οι καρδιές ο τρελός λαγός έφεγγε ο κόσμος Bούρκωναν τα μάτια του ο τρελός λαγός πρήσκονταν...
«Ημερήσια Διάταξη» Εάν σφίξουμε για λίγο ακόμη τα χέρια θα υπάρξουν περισσότεροι μονόχειρες παρά τυφλοί Δε μιλώ για τη λογική των μητέρων μας που τραβούν το νήμα της συζήτησης μια στο καρφί και μια στο πέταλο χωρίς να υποψιάζονται ότι έχουν επωάσει ένα ολόκληρο...

«REM – κήπος» της Άννας Κοκκίνου στο θέατρο Σφενδόνη

Πρεμιέρα Σάββατο 3 Νοεμβρίου Η παράσταση REM/κήπος  πραγματοποιείται σε συνεργασία με την «Αθήνα 2018 – Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου» του δήμου Αθηναίων, μέγας δωρητής της οποίας...

Οι ταινίες της εβδομάδας με Παβλικόβσκι, Κόρε-Έντα και Κόνσινταϊν (18/10/2018)

Από την Πέμπτη 18 Οκτωβρίου στους ελληνικούς κινηματογράφους Ψυχρός πόλεμος / Cold War / Zimna Wojna  (Πολωνία - Γαλλία - Ηνωμένο Βασίλειο, 2018) - Αποκλειστικά στο...