Είδαμε την Αριστοφανική κωμωδία «Αχαρνής» δια χειρός Κώστα Τσιάνου στο Θέατρο Δάσους

0

Το 4ο Φεστιβάλ Δάσους μας παρουσίασε μία από τις κορυφαίες και πιο επίκαιρες πολιτικές κωμωδίες του Αριστοφάνη, τους Αχαρνείς ή καλύτερα ΑχαρνΉς σε απόδοση κειμένου αλλά και σκηνοθεσίας Κώστα Τσιάνου. Ο θίασος, αν μη τι άλλο εκρηκτικός, κάτι που αποτυπώθηκε και από τη μαζικότητα του κόσμου στην πρεμιέρα της παράστασης, μας χάρισε ένα απολαυστικό βράδυ στην καλοκαιρινή Θεσσαλονίκη.

Ο Πέτρος Φιλιππίδης (Δικαιόπολις) έκλεψε για ακόμη μια φορά την παράσταση μετατρέποντας την σε παράσταση για έναν ρόλο. Παύλος Χαϊκάλης, Κώστας Κόκλας, Τάκης Παπαματθαίου και Ιωάννης Παπαζήσης πλαισίωναν τον Δικαιόπολη με επιτυχία δίνοντας βέβαια τις δικές τους νότες πάνω στη σκηνή. Σ’ αυτό το σημείο θα ήθελα να κάνω μια ιδιαίτερη μνεία στον ρόλο που υπηρέτησε ο Ιωάννης Παπαζήσης, τον Ευριπίδη. Ο ηθοποιός υποκρίθηκε με ζήλο τον “αγαπημένο” ποιητή του Αριστοφάνη επιτυγχάνοντας να δώσει μία διάσταση αφενός χιουμοριστική αφετέρου καυστική σεβόμενος πάντα το χέρι του κωμωδιογράφου με κάποιες φυσικά αποχρώσεις του σήμερα· ρακένδυτος, λόγια χωρίς ιδιαίτερο νόημα, απομονωμένος στο δωμάτιο του, πάνω στην κλίνη του να σχεδιάζει το επόμενο μεγάλο έργο του “με τα πόδια άνωθεν και το κεφάλι κάτωθεν” εμπνεόμενος από φούσκες!

Ο χορός είναι πάντα το μεγάλο στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί ιδιαιτέρως όταν πρόκειται για κωμωδία με έντονα λυρικά στοιχεία όπως οι Αχαρνείς. Κατάφερε να σταθεί στο ύψος του και κατά την ταπεινή μου άποψη υπερέβην εαυτόν. Απόλυτα οργανωμένος, εκπληκτικές φωνές, υποβοηθούμενος από τη μουσική του Γιώργου Ανδρέου και τις χορογραφίες των Κώστα Τσιάνου και Έλενας Γεροδήμου, έζησαν το έργο, πήραν την ενέργεια από το κέιμενο και το κοινό και την επέστρεψαν απλόχερα πίσω. Ο Γρηγόρης Σταμούλης ως πρώτος του χορού έλαμψε και οδήγησε τον χορό στην αναμενόμενη υπέρβαση του.

Η ουσία κάθε παράστασης κρύβεται ανάμεσα στις λέξεις του κειμένου. Ηθοποιοί και σκηνοθέτες πρέπει να το σέβονται αλλά να μην το φοβούνται. Στη συγκεκριμένη παράσταση πραγματοποιήθηκε μία απόδοση του πρωτότυπου έργου και όχι μετάφραση. Η κωμωδία Αχαρνείς αποτελεί ξεκάθαρα μια πολιτική κωμωδία, την οποία ο Κώστας Τσιάνος κατάφερε επιτυχώς να τη φέρει στο σήμερα, χωρίς να προσβάλει το κείμενο, προσθέτοντας πινελιές-ατάκες είτε ο ίδιος μέσω της απόδοσης του είτε οι ίδιοι οι ηθοποιοί αγαπημένες στον σύγχρονο θεατή “Η Ασπασία του Περικλέους…του Περικλέους βεβαίως βεβαίως”. Τέλος, δεν θα μπορούσαν να λείψουν τα σεξουαλικά υπονοούμενα, οι βρισιές, οι χειρονομίες και ο φαλλός, καθώς αποτελούν σήμα κατατεθέν του Αριστοφάνη.

Σίγουρα δεν είναι τυχαίο ότι άφησα τη σκηνοθεσία στο τέλος του άρθρου. Ο Κώστας Τσιανός κατάφερε ένα τέτοιο θίασο, με μεγάλα ονόματα, ένα χορό αποτελούμενο από δεκατέσσερα άτομα να τα δέσει με τη χορογραφία, τα σκηνικά,τα κουστούμια και τη θέση των ηθοποιών επί σκηνής απογειώνοντας την παράσταση. Παράλληλα, δίνοντας χώρο έκφρασης στους ηθοποιούς, τους επέτρεψε να ξετυλίξουν το αναντίρρητο ταλέντο τους και να δεχθούν στο τέλος της παράστασης το συνεχόμενο χειροκρότημα του κοινού.

Πρόκειται για μία παράσταση που θα αποτελέσει μάλλον μία από τις πιο άρτιες εμφανίσεις του καλοκαιριού. Αυτό βέβαια θα κριθεί στο τέλος. Ένα είναι το σίγουρο· αξίζει να αφιερώσετε ένα καλοκαιρινό βράδυ για να παρακολουθήσετε τους ΑχαρνΗς!

Δείτε επίσης